Wat een week..

Maandag begon het al goed met het flinke ongeluk bij het benzinestation naast de A27. ruim een uur stilgestaan aan het begin van de file (lang leve de motor) en daar heel wat hulpverlening langs zien komen.

Woensdag ging het fijn verder..

Ik breng op woensdag altijd Anne en Daphne naar school, dus ook deze woensdag. EChter omdat de school aan het verbouwen is zijn alle groepen 1, 2 en 3 in een tijdelijke lokatie geplaatst. Daar breng ik Daphne dan heen, waarna ik met Anne verder fiets naar de vaste lokatie.

We fietsen hiervoor over een speciaal voor deze noodopvang aangelegd fietsenpad. Echter lopen daar ook mensen die de hond aan het uitlaten zijn. Anne let even niet op, en ramt een mevrouw die daar op het fietspad loopt vol van achteren.

Initieel lijkt het mee te vallen, totdat die mevrouw naar haart linkerkuit kijkt. Een winkelhaak van ruim 6cm in de kuit.

Anne volledig overstuur, en een mevrouw die niets meer kon. Hij gaat lekker.. Niet dus.

Liesbeth is Anne komen halen, en heeft haar naar school gebracht. Ik ben even bij deze mevrouw gebleven, tot de Ambulance er was. Daarna naar huis gegaan, en ook vertrokken naar het ziekenhuis. Ik vond het wel zo netjes om er even bij te blijven. Na 11 hechtingen kon mevrouw weer naar huis. Haar man is haar komen halen, en toen kon ik eindelijk rustig naar huis.

Donderdag: De klap op de vuurpijl. Ze zeggen wel eens dat er 2 typen motorrijders zijn. Zij die zijn gevallen, en zij die gaan vallen. Nou, ik behoor tegenwoordig tot het eerstetype.

's ochtends om 06:40 heb ik een klapper gemaakt met de motor, op de A27. Plotseling stond het stil, en was remmen de enige optie. Met blokerend voorwiel schoot ik op de achterste auto af. Heb de rem even losgelaten om langs die auto te sturen, daarna weer in de ankers. Weer een blokerend voorwiel, en daarna schoot het voorwiel naast het asfalt (linkerrijbaan, links naast de auto) en toen hield ik hem niet meer.

Grote klap, stukje schuiven en tegen de volgende auto gekomen met motor of helm.

Na 3 minuten was er een ambulance, en werd ik gecontroleerd. Na een controle van de nek, rug en heup mocht ik gaan zitten en mocht de helm af. Na een minuut of 10 in de ambulance gezeten te hebben om de bloeddruk te laten meten mocht ik weer gaan. geen reden om me naar het ziekenhuis te sturen.

Buiten gekomen was de politie al bezig om het schadeformulier in te vullen, en stond mijn motor (dat wat er van over is althans) al op een sleepwagen. Ik kon direct meerijden naar een tankstation, waar we onder het genot van een opje koffie de rest van de gegevens hebben ingevuld.

Ik mocht meerijden met de chauffeur van de sleepwagen naar vianen, en daar kreeg ik een taxi  naar huis. Na een warm bad maar lekker in bed gekropen, en daar even geslapen. 's Middags op aanraden van Liesbeth toch maar even naar de doktor gegaan met een zeer pijnlijke linkerschouder. de doktor verwees me vrijwel direct naar het ziekenhuis om foto's te laten maken. Zat ik weer in het ziekenhuis.. Maar nu was ik er vrij snel weer weg, met de goede nieuws: Niets gebroken, dus stevig gekneusd.

Vrijdag is de motor voor de deur gezet. Even rondgekeken, en het valt gelukkig nog wel mee.

Tags: